Opieka i pomoc społeczna [w Wielkiej Brytanii]
Gdy podejrzewa się lub zostanie już rozpoznane u dziecka ADHD, rodzina i dziecko mogą skorzystać z różnego rodzaju pomocy oferowanej przez organy administracji państwowej i stowarzyszenia społeczne.
Opieka społeczna
Zakres pomocy opieki społecznej uzależniony jest od warunków życiowych rodziny dziecka z ADHD. Pracownicy opieki społecznej:
poradzą o jaki rodzaj pomocy rodzina może wystąpić, jak dotrzeć do odpowiednich specjalistów i organizacji społecznych, do wydziału spraw lokalowych, do kogo zwrócić siew sprawie zasiłku, z jakich zajęć może skorzystać młodzież, np. w klubach młodzieżowych, instytucjach organizujących zajęcia wakacyjne;
udzielą krótkoterminowej pomocy w sytuacjach kryzysowych, na przykład gdy samotna matka ma skierowanie na pobyt w szpitalu i szuka odpowiedniego i bezpiecznego miejsca, w którym mogłaby na ten czas umieścić dziecko;
w razie potrzeby przydzielą dziecku lub rodzinie opiekuna społecznego, który pomoże w rozwiązywaniu problemów, udzieli wsparcia w trudnym okresie, pomoże wypełnić formularze
w sprawie zasiłku i pozyska pomoc innych agencji, jeśli zajdzie potrzeba;
niektóre oddziały opieki społecznej angażują wolontariuszy. Starannie dobrana, sprawdzona osoba nawiązuje kontakt z dzieckiem, poszerza jego horyzonty i nawiązuje z nim przyjaźń. Wolontariusze nie przebywający z dzieckiem na stałe mają"świeże" spojrzenie na jego sprawy i umożliwiają mu rozpoczęcie nowego etapu w życiu (osoby, które stale przebywają z dzieckiem i są z nim związane czasami nie mogą zapomnieć przeszłych przykrych wydarzeń, przezwyciężyć frustracji i zmęczenia);
przydzieleni opiekunowie społeczni dbają o harmonijną współpracę instytucji i ludzi udzielających pomocy dziecku i jego rodzinie, podobnie jak lekarz rodzinny, który koordynuje pomoc medyczną.
Stowarzyszenia pomocy dzieciom nadpobudliwym
Wolontariusze działający w stowarzyszeniach są nieocenioną pomocą dla dzieci i ich rodzin w codziennym życiu. Umożliwiają dzieciom zaprzyjaźnienie się z nowymi osobami i zainteresowanie się nowymi sprawami. Przynależność do klubu młodzieżowego, zainteresowanie nową dziedziną sportu lub podjęcie przez dziecko pracy wolontariusza zwiększa poczucie własnej wartości, poprawia samoocenę i uczy współżycia społecznego. Im starsze dziecko tym ważniejsze stają się dla niego kontakty towarzyskie i zajęcia poza domem i szkołą. Zważywszy na trudności, jakich doświadcza większość młodych ludzi zanim uda się im uzyskać kontrolę nad objawami ADHD, każda okazja nawiązania przyjaźni i rozwinięcia własnych zainteresowań jest sprawą pierwszorzędnej wagi. Wiele rodzin przekonało się, że znalezienie odpowiednich zajęć dla dziecka zabiera dużo czasu i niejednokrotnie wymaga pokonania jego niechęci i obaw innych osób przed "podjęciem próby". Instruktorzy ostrożnie podchodzą do udziału dzieci z ADHD lub zaburzeniami zachowania w prowadzonych przez nich zajęciach, ale uspokajają się, gdy dokładnie rozumieją czego się od nich wymaga i jak może reagować dziecko.
Zasiłki
W Wielkiej Brytanii niektórym dzieciom z ADHD przysługuje zasiłek na życie dla osób niepełnosprawnych (Disability Living Allowan-ce), a ich opiekunom dodatek dla opiekunów (Carer's Allowance). Warto zwrócić się do Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej, Biura Porad dla Obywateli lub pracownika opieki społecznej w sprawie uprawnień do tych świadczeń. Zasiłki te umożliwiają dzieciom i młodzieży uczestnictwo w różnych zajęciach, które pomagają stać się im dojrzałymi, pełnowartościowymi członkami społeczeństwa i nierzadko decydują o ich przyszłości. Pozwalają też rodzicom, nierzadko wycieńczonym, wyczerpanym lub osamotnionym, odpocząć i nabrać sił do opieki nad dzieckiem. Gdy książka była przygotowywana do druku, w Wielkiej Brytanii dzieciom i młodzieży z ADHD przysługiwały między innymi następujące świadczenia:
Disability Living Allowance (zasiłek na życie dla osób niepełnosprawnych), jego wysokość uzależniona jest od stopnia i rodzaju niepełnosprawności i wynosi 13,60, 34,30 lub 51,30 funtów tygodniowo. Dziecko powyżej piątego roku życia, które nie chodzi uprawnione jest do zasiłku na pomoc w poruszaniu się ("mobilny component") w wysokości 13,60 lub 35,85 funtów tygodniowo.
Invalid Care Allowance - dodatek dla opiekuna (38,70 funtów tygodniowo), jeśli opiekuje się dzieckiem ponad 35 godzin tygodniowo, a jego dochód tygodniowy nie przekracza 50 funtów. Wypłacany jest on opiekunom dzieci, które pobierają wyższy i najwyższy zasiłek na życie.
Ubiegając się o zasiłek na życie dla osób niepełnosprawnych należy wypełnić formularze w ten sposób, aby jednoznacznie pokazać, że objawy i stopień niepełnosprawności kwalifikuje dziecko do pobierania zasiłku. Podania o zasiłki będą rozpatrywać ludzie, którzy niewiele wiedzą na temat ADHD. Należy wykazać, że mimo iż dziecko może chodzić samodzielnie ubrać się i wykonywać inne czynności, stanowi zagrożenie samo dla siebie i wymaga większej opieki niż inne dzieci w tym samym wieku.
Z naszego doświadczenia wynika, że nawet jeśli dziecko spełnia kryteria uprawniające do wyższego lub najwyższego zasiłku, to czy będzie on przyznany zależy od sposobu wypełnienia formularzy. Zarówno rodzice, jak i uprawnieni specjaliści, którzy występują w ich imieniu do Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej muszą w pełni zdawać sobie sprawę z objawów i trudności, które się z nimi wiążą i odnieść je w sposób jasny do kryteriów kwalifikujących do przyznania zasiłku. Sposób obliczania zasiłków jest skomplikowany. W przypadku przyznania któregoś z wymienionych wyżej zasiłków wysokość innych świadczeń pobieranych przez rodzinę może ulec zmianie. Rodziny o niskich dochodach, żyjące z zasiłku, w których jedno z rodziców nie pracuje mają prawo ubiegać się także o ten zasiłek. Wysokość zasiłków zmienia się regularnie, rodziny (mieszkające w Wielkiej Brytanii) mogą uzyskać dokładniejsze informacje pod numerem telefonu 0800882200 (połączenie bezpłatne).